Mensen die euh zeggen

Tegen het einde van de jaren negentig, toen het internet nog iets was waarvan we ons afvroegen waar het in godsnaam voor diende, moest ik in de middelbare school voor de Nederlandse les een spreekbeurt maken. Onze lerares Nederlands heette mevrouw Swillen en om voor de hand liggende vestimentaire redenen werd zij ook wel madame Chapeau genoemd.

stallen
Voormalige stallen, huidige klaslokalen.

Mevrouw Swillen had bedacht dat we als onderwerp een kunststroming moesten kiezen en dat we daar een heel lesuur over moesten vullen. Mijn klasgenoten, voor het grootste deel barbaren, vonden dat een beproeving maar ikzelf, op die leeftijd al buitengewoon gecultiveerd en ontwikkeld, vond het een verademing om eens geen spreekbeurten te moeten aanhoren met titels als Mijn Hamster, De Jeugdbeweging of Mijn favoriete hobby: Basketbal. Mevrouw Swillen weze geprezen. Continue reading “Mensen die euh zeggen”

Ich bin ein Truierling

Sint-Truiden heeft alles. Een mooi pas vernieuwd marktplein. Gezellige straatjes, mooie parken. Natuur, vriendelijke mensen. Een pas gerenoveerd huis waarvan de veldwachter zich afvroeg of het wel bewoond kon zijn. Dat ook. Uiteindelijk heeft agent Wendy[1] de papieren toch getekend en ben ik officieel ingeschreven geraakt in het bevolkingsregister van de hoofdstad van Haspengouw (nadat het een eerste keer niet was gelukt). Dat laatste zou ik eens bij een Truienier moeten controleren: is Sint-Truiden inderdaad de hoofdstad van de mooiste regio in België?

Continue reading “Ich bin ein Truierling”

Ich bin ein Truienier

Vier weken geleden dacht ik even tussen de soep en de patatten te verhuizen. Dat is anders uitgedraaid.

Beste fan en volgelingen, laat u door niemand wijsmaken dat verhuizen iets is wat je even in een weekendje doet. Even een bestelwagentje regelen bij de betere Opel-concessiehouder, dat een keer vullen aan het oude huis, ermee naar het nieuwe huis rijden en het daar weer leeg halen. En dat eventueel herhalen als dat echt nodig is. Nee, zo gaat dat niet. Continue reading “Ich bin ein Truienier”

Shake and Shiver to the Core – The Ghost of Ranmoor

Deze tekst is voor het eerst verschenen in The Vlekho Times in English in oktober 2000.

Ranmoor-Annexe-Sheffield
Picture taken in April 2012 by an urban explorer.

Every trueborn Northern European is supposed to be far too sensible to believe in ghosts, werewolves and other monsters. On the other hand Northern Europeans have an unbridled imagination, for which the German Brothers Grimm provide perfect evidence. If you combine this Northern European imagination with the renowned Southern European superstition, you should be in for a fun night out. That’s more or less what I experienced about two years ago during my Erasmus stay in Sheffield, England.

Continue reading “Shake and Shiver to the Core – The Ghost of Ranmoor”

Dat is hier nog nooit zo plezant geweest

Mijn fans en volgelingen hebben 30 september natuurlijk in fluo op hun kalender aangeduid. Het is immers de dag van de heilige Hiëronymus van Betlehem, de patroonheilige van de vertalers.

feest

Zeker nu de technologie verontrustende stappen blijft zetten in de richting van volledig geautomatiseerde vertalingen, kan het belang van vertalers niet genoeg benadrukt worden. Juristen, loodgieters en ingenieurs hebben misschien hun verdiensten maar zonder vertalers zouden ze allemaal in een erg klein kringetje ronddraaien.

Continue reading “Dat is hier nog nooit zo plezant geweest”

Nieuw! Nu ook met modeadvies!

De maand september is dit jaar uitzonderlijk warm begonnen en dat heeft een zichtbare uitwerking op de kledingkeuze van onze landgenoten en -genotes. Hoewel die uitwerking in vele gevallen applaus verdient, zijn er hier en daar kleine mogelijkheden tot verbetering. Lees er hier alles over!

mariken-van-nieumeghen
Mariken was een toonbeeld van elegantie.

Zoals mijn fans en volgelingen weten, was ik in een vorig leven leraar Nederlands. Ik moest geen puisterige pubers pakweg het mirakelspel Mariken van Nieumeghen leren doorgronden. Nee, daarvan bleef ik gespaard want ik was leraar Nederlands voor anderstaligen en ik gaf alleen les aan volwassenen. Meestal was het zelfs privéles.

Continue reading “Nieuw! Nu ook met modeadvies!”

Wat goed genoeg is voor Crocodile Dundee, is goed genoeg voor mij

Tot voor kort had ik klassieke scheermesjes alleen in films gezien waarin mensen er zelfmoord mee plegen, of waarin ze een scheermesje in een aardappel verstoppen om er een geïmproviseerd wapen van te maken. Kan iemand zo’n mesje werkelijk vrijwillig tegen zijn huid houden?

11911568005_cd915f1669
Jep, zo scheert een echte man zich. Toch in het bijzijn van een jongedame die geen pijn doet aan de ogen.

Op een dag heb ik me voor het eerst geschoren. Dat was toen ik dertien was, of veertien, of iets daaromtrent. Op die dag zijn er dingen gebeurd. Helaas herinner ik me er helemaal niets van.

Wat ik me wel herinner, is dat ik na een tijdje vond dat ik me nat moest gaan scheren. Zoals een echte man. Ik was immers een jongen van mijn tijd en mijn wereldbeeld was gevormd door Crocodile Dundee die zich schoor met een mes en door andere stoere manskerels uit de reclame die zich met een vlotte beweging schoren met mesjes met namen die net als die mesjes zelf steeds ingewikkelder werden. Waren het eerst dubbele mesjes, al snel werden het er driedubbele, vierdubbele zelfs. De namen deden er niet voor onder, en op den duur waren namen als Gilette Sensor Excel SuperDuper de Luxe Platinum Exclusive volstrekt normaal.

Continue reading “Wat goed genoeg is voor Crocodile Dundee, is goed genoeg voor mij”